De 20-jarig ‘vechtmachine uit Urk’ zal er de rest van zijn sportcarrière in ieder geval door Studio Sport-verslaggever Herbert Dijkstra aan herinnerd worden. Want Van der Wal heeft een verhaal waar je ‘u’ tegen zegt. Hij raakte zijn milt kwijt, brak 2 ribben, verbrijzelde zijn bovenarm en zit onder de littekens. Volgens eigen zeggen duurde het 1,5 jaar voordat hij terug was op topniveau; in werkelijkheid reed hij na een maand of 9 al weer een natuurijsklassieker en bracht hij tijdens zijn revalidatie uren door op de hometrainer. Volgens de doktoren zou sporten er nooit meer in zitten, maar Van der Wal bewees keihard het tegendeel, onder andere dit seizoen. Want Van der Wal was deze zomer beter dan ooit.

‘Dit jaar ben ik opgenomen in het team van Habovo. We hebben een sterk team en ik heb beter en meer getraind. Met Roy Boeve (teamgenoot, red.) heb ik aan m’n snelheid en techniek gewerkt’. Doelstelling dit seizoen was een podiumplek; hij pakte er al 2. Doelstelling was ook om te pieken in de 100 kilometer van Hallum, maar het skeelerseizoen kan hij nu uit zijn hoofd zetten. Toch? ‘Hallum zet ik nooit uit mijn hoofd! Het is de mooiste wedstrijd die er is. De sterkste wint altijd, het is afzien tot je er bij neervalt. Dat spreekt me aan. Hallum is over 8 weken. Ik krijg maandag als het goed is loopgips. Ik hoop dan zo gauw mogelijk weer wat te kunnen doen. Na 6 weken moet de breuk genezen zijn. Maar ik ben realistisch genoeg om toe te geven dat ik er sowieso niet in vorm aan de start zal staan. Maar wellicht kan ik wat betekenen voor mijn ploeggenoten’. Van der Wal richt zijn vizier nu vooral op de winter, in de nieuwe Buderus-ploeg van de man die in hem zijn opvolger ziet, Erik Hulzebosch. ‘We hebben een mooie jonge ploeg met veel talent’.

Van de Wal is een dankbaar mens. Want ook al heeft hij te kampen met veel tegenslagen, het besef dat hij bevoorrecht is door op hoog niveau te kunnen sporten dringt wel steeds meer tot hem door. ‘Het had allemaal heel anders kunnen aflopen, ik heb niks te klagen. Hoe meer tegenslag je krijgt, hoe dankbaarder je uiteindelijk wordt dat je na je blessure weer gewoon kan sporten. Je instelling verandert in dat opzicht wel. Maar verder kijk ik weinig anders tegen sport aan. Ik heb nog steeds een grote drang om mezelf te verbeteren’. En aan clichés heeft Van der Wal niets: ‘Mensen zeggen vaak: je komt er sterker uit. Dat is niet zo! Lichamelijk loop je gewoon een achterstand op en ook mentaal krijg je een harde dreun. Ik was net goed bezig dit seizoen. Eindelijk kon ik met de echte toppers mee in de wedstrijden. Het is verschrikkelijk balen dat je dan halverwege het seizoen moet afhaken door zoiets’.

Geert-Jan van der Wal. Een groot talent en niet bepaald een product van de patatgeneratie. Hij is keihard voor zichzelf en hoopt maar dat zijn tegenslagen niet het enige zijn dat bij de mensen blijft hangen: ‘Het is wel logisch dat ik vooral aandacht krijg vanwege mijn tegenslagen, maar ik hoop toch dat de mensen mij vooral herinneren als die jonge die zo hard skeelert en schaatst’.